5 Mayıs 2010 Çarşamba

Kendine Gülebilmek


Akşam Nil ile geziye çıktık, Yukarı dağları dolaştık.Saksılarımıza çiçek ekmek için toprak doldurduk.

Toprakları bile sahiplenmiş insanlar..Irmağın, denizin kenarındaki kumdan, topraktan alamıyorsunuz.En garibi de kimse girmesin diye, adamlar ırmak ve deniz kenarlarını şerit halinde tel çitlerle döşemişler.Deniz, ırmak, nehir hepsi insanlar için yaratılmış ne demeye insanların bu güzellikten alıkoyuyorlar anlamıyorum..Çocuk gibi İnadına çitlerden atladım, girdim.Devlet arazisi olmasına rağmen kendi kendilerine sahiplenmişler.Duymuştum, seçim zamanlarında o topraklar onlara veriliyormuş..Böyle böyle bedavadan toprak sahibi oluyorlar.

Heryerin bir sahibi olmuş.Halbuki hepsinin sahibi yaradan..Toprak nasıl insanların malı olur anlamıyorum.Allahın toprağı işte.. :)

Nil, dönüşte, çıkıştaki 3 basamaklı merdivenlerden düştü, ama ben -gülmekten- elinden tutupta onu ordan kaldıramadım.Bir an şaka mı yapıyor diye düşüdüm.Çünkü, düşmesi ile kahkaha atması aynı anda oldu. :)Çok komik bir halde düşünce onun da haline güldüğünü gören çevrede oturanlar da gülmeye başladı.Kahkahalarla onu yerden kaldırınca düşmesindeki komikliği anlattı.Allahtan kötü bir durum yoktu, bir yerine birşey olmamıştı.

Komik bir duruma düştüğünüz zaman başkalarından önce kendinizi eleştirmeyi, kendinize gülmeyi bilirseniz hem başkalarına söyleyecek laf bırakmıyorsunuz hem de kızarıp durmuyorsunuz.

Ben genelde öyle yaparım başkalarından önce kendime gülmeyi, kendimi eleştirmesini bilirim, başkalarına da benim hayatıma karışma hakkını vermem.Çünkü hayat bir direksiyon, sürücü benim, ehliyetim de var.Belki başlarda acemi olabilirim, ama acemilikte zamanla bitiyor.

Fazla hız yapabilir, fazla yavaş gidebilirim ama "ben yaptım" derim.Zamanla öğrenirim fazla hız yapmamayı, fazla yavaş gitmemeyi..

''Kendinize gülebildiğiniz ilk gün büyümeye başlarsınız.'' der Ethel Barrymore..

Kendiyle barışık ve kopleksiz insanlar kendine gülebilir ancak...

Kendine güldükçe olgunlaşır, olgunlaştıkça kendine güler insan...
Yaptığımız yanlışları kabullenmek ve onları düzeltmeye çalışmak ama bu arada da eğlenebilmek kendimizle...
Zaman zaman yanlış yapmayı kendimize yediremesek de yanlışlarımız hep olmuştur ve olacaktır da...
bundan gocunmak niye?

Kendine gülmesini bilmeli insan..

Neşe Tuana

4 yorum:

komançi dedi ki...

samimi insanların içinde kendine gülebiliyor insan.
bir arkadasımın bogulurken ona gülenleri duymuştum.şaka yaptıgını sanmışlar. trajik-komik bir durum.

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Komançi;samimi olduğumuz insanların yanında rahat oluyoruz.
Boğulurken gülmek, ilginç bir durummuş..

sevimligirl dedi ki...

Yazılarınızda samimi ve akıcı bir anlatım tarzınız olduğunu söylemeliyim,
Evet evet, insanlar kendilerini unutmuşlar ve sanki dünyada ebedi(sonsuz) yaşayacaklarmış hissine kapılıp heryeri herşeyi tapulamak istiyorlar, hatta başkalarının kalplerini, duygularını, sevgilerini bile..
İnsanın kendine gülebilmesi gerçekten güzel bişey tabi bu başımıza gelen her olayın aslında gülünebilecek yanları olduğunu görmekle ilgili olgunluk ifadesidir. Ne de olsa bizler nasreddin hocanın torunları değilmiyiz..her olayda ti ye alınacak mizahi bir yaklaşım insanı stresden, sıkıntılardan uzaklaştırır. Aslında güzel olan da budur. şu kısacık dünya olayları büyütmeye, kalpleri kırmaya değermi .. bence değmez değmemeli.. bence nil arkadaşınız hayata pozitif bakan neşeli biri olduğu belli.. ne güzel hala böyle insanlar var demekki öyleyse dünya henüz yaşanabilir, demek herşey daha bitmemiş.. umutluyum hayattan ve dünyadan yaşasın dostluk. yaşasın güleryüz. yaşasın sevgi. size ve arkadaşınıza bir ömür boyu NİL nehri gibi uzun ömür ve NEŞE diliyorum.

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

sevimligirl; teşekkür ederim:)
Ömür boyu mutluluk olsun hepimize:)