8 Nisan 2010 Perşembe

Öğretmenlik Yapmaya Nasıl Karar Verdim?



Okulu bitirip, başka bir iş yapmayı planlıyordum.
..........................
Görev yeri belgemi alınca, eve gelerek anne ve babama süpriz yaptım.Babam gidiş biletlerimizi aldı, tanımadığımız bir yere aynı günün gecesi  yola çıktık Sabah oraya vardığımızda, ilk milli eğitim müdürlüğüne uğradık.Tesadüf milli eğitim müdürlüğünde bir görevli babamın arkadaşı çıktı.Onlar sohbet ederken,Ben de görev yapacağım okulun adını sordum. " -Bana köy okulunda da bir görev veremezmisiniz?" dedim.Şaşırdılar.

İlçe Milli eğitim Müdürünün odasına gittim;

 " -ben köyde görev yapmak istiyorum, yok olmaz der iseniz, Antalyaya geri döneceğim" dedim.

Ben konuşurken, yüzüme hiç bakmadı.Sonra gözlüklerinin arasından bakarak," otur bakalım şuraya " dedi.Oturdum.

-Derdin ne senin kızım? dedi.
-Ben köyde görev yapacağım, yoksa giderim dedim.
-Güle güle o zaman, dedi.
-İyi günler, diyerek odasından çıkıyordum ki gülmeye başladı.
-Hocam buyrun oturun, dedi.

Sinirlendim...Bir an odadan çıkmak ile kalmak arasında, gittim geldim.Sonra oturdum.

-Tamam sizi köye verelim ama pişman olursunuz, sonra gelip değiştirin bırakıp giderim derseniz aramız bozulur, diye uyarı yaptı.
-Yok siz beni en ücra köye verin,  dedim.
-Peki, tamam dedi.

Belgede yazan okul adı değiştirildi.O ildeki eğitimi eksik okullardan biri de yaylacık köyüydü.Görev yerim oraya alındı.Ulaşımı çok zordu.

Sora sora, köye giden otobüsleri bulduk.İnsanları, çok yardımseverdi.Köy otobüsüne bindik, Babamla sohbet ettiler.Yolda binen yaşlı bir amca ile babam sohbet etmeye başladı.Emekli öğretmenmiş oda.Köylülerin söylediğine göre, Köyde çok sözü geçen bir insanmış.Bizimle hemen ilgilendi, evine götürdü.Evine girerken baktım kapıyı açtı girdi.Hiç kitlemezlermiş kapılarını, hayret ettik.biraz oturduktan sonra amcanın eşi hatice teyzem geldi.Böyle tombik dünyalar güzeli bir teyze, hemen bize tavuklu pilav yaptı.Bahçesinden yeşillikler topladı sofrayı hazırladı.Garipti ama sanki yıllardır o evde yaşıyormuşum gibi hissettim, çok içten insanlardı.Köyde kalacak bir ev aradık ama o gün bulamadık.Sonra Amca bizi köyün belediye başkanı ile tanıştırdı.Adını hatırlayamadım affola,Belediye başkanı çok saygılı bir adamdı, öğretmenlere karşı ne kadar büyük saygısı olduğunu anlattı.Büyük illerde hiçbir belediye başkanı eğitimcilerle tek tek ilgilenir mi?İlgilenmez ama küçük yerlerde insanlar daha ilgili oluyorlar...

...............................
Kalacak bir ev bulamadım Hatice Teyzede bizde kal dedi.Zaten okuldaevlerinin yanındaydı.Ben o gece onlarda kaldım.Babamda eve döndü..

Hatice teyze ile yatağımı hazırladık, uzandım.Gece boyu, yarın okulda nasıl davranacağımı düşündüm."Nasıl konuşacağım, ne diyeceğim?" düşünceleri  arasında uyuyup kalmışım.Sabah erkenden kalktım.Öğrencilerden önce okula gittim.Okul kapalı, hademe de maşallah öğretmenler ile beraber geliyormuş.O zaman bunu bilmiyordum.Okul bahçesinde oturdum.Çocuklar geldikçe " Günaydın Öğretmenim " diyerek, başıma toplanıyordu.Herbiri farklıydı, o kadar güzellerdi ki ve masum...

Okul açıldıktan sonra içeri girdim.Diğer öğretmenlerle kısa tanışmanın ardından, müdür beyden ingilizce odasının anahtarını aldım.Sınıfı açtım öğrenciler yavaş yavaş geldiler.Hiçbiri konuşmuyordu, ben de " o süper özel okuldaki gibi burası da " dedim.Öyle sanmıştım..Kendimi tanıtmaya başladım.Kollarım bana çok geliyordu.Sağa atıyorum olmuyor... Sola atıyorum olmuyor, bir heyecan yaptım.Öğrencilerimde konuşmayınca zor anlar geçirdim.

Ders anlatmaya başladım.Derse katılımları vardı ama çok eksiktiler.2 ay sonra yaz tatili olacaktı, aradaki açığı kapatmak için, beraberce çok uğraştık.Sınavlar için, kendilerini sıkmamaları gerektiğini herkesin geçeceğini önemli olanın ezberlemeden, öğrenerek anlamaları gerektiğini söyledim.

Nitekim öyle de oldu.Çalıştıklarını görünce, yazılıda çıkacak soruları verdim.Bu soruların aynısını soracağım dedim.Sınav günü, öyle de yaptım.Hiç çalışmayanlar o soruları bile yapamamışlardı..Üzüldüm onlarında aileleri ile görüşerek sorunlarını öğrendim.Zayıf alan öğrenciler tembel değil aile sorunu olan öğrencilerdi..2 ayda elimden gelen herşeyi yapmaya çalıştım.Yetersizdi biliyorum...
..............................................
Devam edecek...

6 yorum:

* *selinka* dedi ki...

benim kızkardeşimde ögretmenlik yapıyor.eger resim koymasan yazı teknikleriniz hassaslıgın.herşeye ince takılman duygusallık ve hikaye yazmanız cok benziyor sen kardeşimmisin diyecektim.insan bu kadarmı benzer.bende 4-yıl antalyada yaşadım tabi 20-22 yıl önce sevgiyle mutlu kal canım.

Moda(e)rator~ Moda olan Herşey Kontrol Altında dedi ki...

tuana bukadar idealist yaklaşan kaç kişi kaldı bilemiyorum

Newbahar dedi ki...

Özveri...
İşte öğretmenlere verilmiş hemde fazlaca verilmiş bir özellik.

Bu vatan bizim. En ücra yerde doğup büyüyenlerin günahı ne değil mi. Oysa bazen doktoru, öğretmeni böylesi ücra yerleri görünce ya istifa ediyor, yada torpil arıyor.

Tebrik ediyorum. Sevgi ve selamlar.

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Selinkam teşekkür ederim.

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Moda(e)ratörümm keşke öyle olsam..

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Newbahar, evet çocuklar anne babalarını, doğduğu yerleri seçme haklarına sahip değil, hiçbirimiz sahip değildik..Bütün iyi doktorlar, eğitimciler büyük şehirlerde görev yapmak istiyor.Sonra da kırsal kesimler gelişmedi diyoruz :(

Teşekkür ederim.