6 Nisan 2010 Salı

Çocukluk İşte . . .


7 yaşındaydım.
Sokakta oynarken, birisi saçımı çekmeye kalkışsa, erkek kardeşim hemen gelir beni korurdu.Nerden çıkardı? bilmiyorum, ama ne zaman zor bir duruma düşsem yanımda olurdu.

Sene 1990 olmalı, merdaneli çamaşır makineleri devri yavaş yavaş kalkıyordu.Babam da anneme süpriz yaparak otomatik çamaşır makinesi aldı.Çamaşır makinesi kardeşimle benim çok hoşumuza gitmişti.En güzeli; annemiz, artık merdaneli makina ile harcadığı zamanı, bize ayıracaktı :)

Birgün annem ve babam içerde sohbete dalmışken, Makinenin üzerine kalemlerimizi ve değerli bütün eşyalarımızı kardeşimle yerleştirdik.Üzerinde ders çalışmayı planlıyorduk.Makinanın üstünü çok doldurunca kardeşime "-Artık kitap getirme, üstü çok doldu, annem kızacak bize" dedim. Beni dinlemedi.Zaten 6 yaşındaydı o zaman.Dinlemediğine sinirlenip, ona bağırdım.Çamaşır makinasının üzerine dizmek için getirdiği,  tükenmez kalemlerden birinin ucunu, alnımın çatısına batırdı ve iğne ucu kadar bir kesik oluşunca kanamaya başladı.Ben acısını hissetmedim ama o alnımın kanadığını görünce, hıçkırarak ağlamaya başladı.Sanki benim değil de onun canı yanmış gibi ağlıyordu.Ağlaya ağlaya banyoya koştu ve tuvalet kağıdını tutup çekerek makinanın yanına getirip alnımdaki yaraya bastırdı yine ağlamaya başladı.Annem ve babam ağlama sesine gelince ;

-"Enne abamın başı kanıyor, abam ölür mü?, ölecek mi?" diye ağladı.

En komiği de; banyodan tutup getirdiği tuvalet kağıdını koparmadan, oradan çeke çeke, bütün odalara dolayarak getirmişti.



Yüzümde kalem ucunun minik izi hala duruyor, baktıkça bunu hatırlıyorum, yüzümü güzelleştiriyor :) Andıkça gülüyoruz hep beraber...(Açılım yaptım Resmimi Koydum :) )

Çocuk olmak ne güzel,
herşeyi masumca düşünmek,kin bilmemek ne hoş...

12 yorum:

nursen dedi ki...

çok duygulandım yazını okuyunca canım bızde oyleydık 3 kardes cok ozledım o gunlerımızı kız kardesım almanyada evlı ben ıstnbulda evlı erkek kardesımse memlekette hepımız boyle kuslar mısalı dagıldık gıttık cok ozluyorum oggunlerımı cokk

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Nursencim, çok iyi anlıyorum seni.Ah çocukluk hatıraları her deminde ayrı bir özlem var.

nursen dedi ki...

evet keske buyumeseydık hep cocuk kalsaydık

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Keşke...

selinka dedi ki...

sevgili neşe yardımların için teşekkür ama hala anlayamadım.seni eklemek için ugraşıyorum ama olmuyor.neyse ögreninceye kadar devam.sevgiyle mutlu kal.bugün acılım günü bende hangi ülkede yaşadıgımdan hiç bahsetmemiştim.bugüne nasipmiş.sevgiyle mutlu kal canım.

SeViL ( DenizFeneri ) dedi ki...

Çocukluğumuz / Çocuk yüreğimiz...
Nerde ? Nerelerde ?
Keşke hep bizimle olsa ama yok işde o da yaşam a yenik düşdü biz gibi !

Özlüyorum hele ki şu son dönemlerde daha da fazla çıocukluğumu / Çocuk yüreğimi..
Kimbilir yaşam devam etdikce daha neleri özleyeceğim..!

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Selinka, ben ziyaret ederim sizi hergün :)

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Ahhh Sevilcim, hayat akıp gittikçe geride kalanları, anıları hep özlüyoruz..

Newbahar dedi ki...

Kah kavgalı, kah barışık...
Kardeşler böyle işte.
Bende kardeşimle ilaçların bulunduğu çekmeceden hapları alıp tadına bakmıştık:)
Neyse ki bişey olmadı.
Kardeşe sahip olmak güzel.

Sevgiler

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

Newbahar, Off tehlikeliymiş ama iyi ki birşey olmamış :)Kardeşe sahip olmak harika, evet..

éLLa dedi ki...

hafizana hayran kaldim dogrusu. birak cocuklugumu dunu bile hatirlamiyorum ben.

hos guzel bir aniymis :)

!♥ tuana ♥ ! dedi ki...

éLLa; Bazen iyi olmuyor ama hiçbirşeyi unutmuyorum, hafızam kuvvetlidir. :)
Teşekkür ederim.