5 Mart 2010 Cuma

Hayat Denen Kalp Çıkmazı



Hayatın hiç bitmeyen yokuşlarında durduğumuz düzlüklerdir sevgi.

Aldığımız her nefeste , yaşadığımızı hissettiğimiz, zorluklarından korktuğumuz fakat bir o kadar da başarmanın verdiği sevinci paylaştığımız bir yol..


Hayatta yaşadığımız zorlukların bize verdiği güçle doğru orantılı.Adı;sevgi Yaşı;insanlık tarihi,Doğum yeri Kalp...


İnsan kalbi ne kadar da geniş.Yokluğu, kızgınlığı,kırgınlığı,kıskançlığı mutluluğu yani hayata ve insana dair ne varsa hepsini hepsini üreten ve içinde barındıran bir güç..



Hayatta yaşadığımız herşey onun sahipliğinde gerçekleşiyor.Yani herbirimiz kalplerimizin esiriyiz.Daha da açıkçası kalp adı verilmiş ilahi kuvvetlerin askerleriyiz.Peki ya tam tersi olsaydı?ve biz onlara hükmetseydik,Hayat nasıl olurdu?



Belki daha çekilmez,Belki daha yaşanılası!


Birkaç insan tanıyorum,kalbin esareti altından çıkmış.Fakat akıbetleri belli değil.Bunun yanısıra kalbin esareti altından çıkıpta bir de ona hükmetme cesaretini gösteren kimseyi tanımadım.Tanımakta istemem.Çünkü onlar sevgi ve hayata dair güzel olan ne varsa, üreten şeyden yani kalpten yoksundurlar.


İşin özü, hayat denen şey bir kalp çıkmazının eşliğinde sürüp gidiyor...

Hiç yorum yok: