12 Kasım 2009 Perşembe

Keşke..

Hayat ne garip, birileri sessiz sedasız gidiyor haberin bile olmuyor. Oysa ki o acıyı paylaşmak istediğin insanlar var.


Yanında olmalıyım dediğin, ama dedim ya işte haberin bile olmuyor. Acının sisleri dağılmaya başlamışken yavaştan, öğreniyorsun.


Birden sesin soluğun kesiliyor, boğazına bir şeyler düğümleniyor. Konuşmak istiyorsun, konuşamıyorsun, kimbilir yanında olsan neler derdin, diyemiyorsun.


Çok üzüldüm diyorsun; bir şey ifade edip etmediğini bilmeden, çok severdim diyorsun; gerçekten sevdiğini belli edemeden.


Aylar önce gördüğün rüya gerçek olmuş, neden daha önce aramadım deyip duruyorsun şimdi kendi kendine…


Keşke tazeyken teselli edebilseydim… Keşke, keşke...

Hiç yorum yok: