30 Ekim 2009 Cuma

Tutunmak hayata..

    Hayata hep bir tarafından tutunmaya çalışır insan. Bazen hafif esen bir rüzgarı saçlarınızda hissettiğinizde, kirpiklerinizin uzandığı yeri her zamankinden daha güzel görürsünüz. Herkesi seviyorum, hayat çok güzel diye geçer aklınızdan. Tüm çirkinliklere rağmen hayat çok güzel. Ve bazen düşen kuru bir yaprağa bile hayran kalırsınız. Öyle bir edayla düşerki dalından usul usul. Bir bulut geçer gökyüzünden bembeyaz pamuk gibi üzerinde yatsam keşke dersiniz. En çocukca hayaller bizimdir. Dünyanın en güzel renklerini kanadında taşıyan bir kelebek görürsünüz, onunla anlarsınız renkleri ne çok sevdiğinizi. Kardelen gibi tertemiz düşünürsünüz hayatı, mor bir menekşe kadar taze, kuşlar kadar sevimli. En az çam kokan kozak kadar güzeldir yağmurdan sonra çıkan toprak kokusu. Her bağrına yatıp kokusunu içinize çektiğinizde anlarsınız aslında ona ne kadar ihtiyacımız olduğunu, onsuz yapamayacağımızı. Ana kokusudur en masumu. Her acı çektiğimizde sevmiyorum sevmiyorum dediğimiz hayatın aslında ne denli güzel olduğu o kadar aşikarki. Yalnızca bakmak yeterli olmuyor bazen hayata birde görmemiz gerekli.

Hiç yorum yok: